16 september 2013 - Nieuwe week

De afgelopen nacht raasde alles om het huis, de wind, en ook de regen sloeg om zich heen. Herfstgeweld en wat losse dromen daar tussendoor. Klik - de bedlamp aan en de wekkerradio uit.
Een nieuwe dag, mijn lief heeft buikpijn, pijn, dat zie ik aan haar ogen. Ze zegt niets, maar zegt genoeg.
Vandaag maar eens naar de huisarts, de opluchting klinkt door in haar stem, als ze me belt, er wordt onderzocht, er wordt gekeken. Maar ook voor mij toch: stil maak ik me zorgen over dingen die komen gaan, nu kijkt iemand mee. Dat helpt.

Zo ben ik halverwege de dag, vanmiddag met mijn lief thuis, de start van een week.

13-08-2013 Schuurpapier - goudvissen

Cees en Albert kanjers zijn het, twee karakters, twee geweldenaars.

Elke morgen zie ik hen en ben weer stomverbaasd dat ze elke keer weer dwingen tot kijken, tot opnieuw het al het bekende opnieuw te bekijken, alsof je het voor de eerste keer zag.

Natuurlijk moet je het met Cees en Albert wel in verhouding zien. Het zijn geen woest getatoeëerde breedgeschouderde testosteron-kanonnen. Nee dan verwacht ik nog eerder dat Albert nog eens uit de kast komt gezien zijn nogal bonte schubbig uitbundige kledingstijl. 

15 september 2013 Schuurpapier - met hart en ziel

En zo verzon ik een maand geleden een dagelijks ritueel: schrijven tegen of met alles dat schuurt. Maar de woorden liepen niet uit mijn vingertoppen. Het is was belachelijk en akelig stil tot: van binnenuit iets flakkert, zich ineens laat zien.

Hop! Typen, nu....

Vandaag: met hart en ziel geef ik me over aan de liedjes en de taal. En met hart en ziel aan de zon in mijn rug en de mensen om mij heen. En was daar ineens van binnenin een stemmetje of was het een woeste brul? Wat is er veel te zeggen over vandaag over lieve mensen die volstrekt vrij delen ik,jij en wij.

Zo nam ik mij nu dus maar voor dit jaar, elke dag doen, gaan met hart en ziel, met alles. 

Oef! Geldt dit ook voor het huishouden, en de was, de ramen lappen, het hout hakken, óók met hart en ziel?

Ja, ook met hart en ziel, maar vooral ook blijven zien, voelen én geloven met hart en ziel.

Wel, ik doe mijn best.
Echt!

12-08-2013 Schuurpapier - voor het slapen gaan.

Vond dagboeken iets voor meisjes van 13 bijvoorbeeld, maar aangezien mijn vrouw dagelijks versjes schrijft én geen 13 meer is, dacht ik waarom ook niet. Schrijf ik op wat er dagelijks gebeurt, om mij heen, wat me verwondert, blij maakt of irriteert, zeg maar wat er dagelijks langs ons schuurt aan indrukken in de vorm van beeld geluid en geur. Laten we vooral de laatste niet vergeten.

Dus...

Draaien en woelen in bed.

Zo vlak nadat het bedlampje uitgaat, de nog koude lakens nog niet zijn opgewarmd door het lijf, bespringen mij de gedachten, die hoe onzinnig ook, in het donker vervormen van zwak hersenspinsel naar absolute logica. Zijn die gedachten soms beestjes die zich nestelen op het kussen en bij de eerste ademteug van een mens en zich via de neusholte een weg banen naar mijn brein? Ongelofelijk! Volgens mij paren die beestjes daarna ook nog, want eenmaal binnen worden het er alleen maar meer.

Probeer ze dan te schoppen, of te slaan, maar dat werkt niet. En vermanend toespreken ook al niet:. Het geteisem blijft geoefend tergen en drukken met hele kleine voetjes daar waar juist het pijnpunt zit.
Ik klauter het bed uit, loop naar beneden, doe een lamp aan in de keuken en neem een groot glas water.
Nu vermoed ik dat lamp-aan door deze soort wordt gezien als een vooraankondiging van een snel-verdwijning. Hoeveel het er ook zijn: als het peertje haar stralen zend, geen verzinsel of spinsel te bekennen: waar zijn die zotte dingen heen? Zijn ze nu helemaal verdampt?

Waren ze er dan eigenlijk wel? Aaah gék word je ervan. Besluit nu dat ze er niet zijn. Tot, tot het licht uitgaat.

Mensenzoem in de 2e klas

De trein is een tijdelijke woning. Dan gonzen stemmen, wordt er gelachen en misschien wel ergens stil gehuild. Het is machtig alles te horen als één klonterende mensenzoem, er is niets te begrijpen, maar er is een  gezamenlijk een geluid een sfeer, iets als een vijfklank, een toon die boven ons zweeft, de schoonheid van wat een groep mensen samen doet.

23-03: Elfje

Elfjes
Zijn dametjes
Uit een sprookje
De dansende gedachte danst
Elfjes

22-03: Soms zou je willen zeggen:

Wat zeg je tegen de zoekende jonge mens, die uit al die keuzes, geen keuze maken kan?

Zeg:
"Ga naar huis, maai het gras, lap de ramen, leer koken, bouw een vlot, neem een baan, bezoek de zieken, doe je huiswerk, en als je dan klaar bent: lees een boek. Jouw stad is het niet verplicht om jou te vermaken en evenmin ben ik verantwoordelijk voor jouw plezier of geluk.
De wereld is niet verplicht jou te onderhouden, jij bent iets verplicht aan de wereld.
Je geeft de wereld jouw tijd, energie en talent, zodat niemand meer oorlog kent, of ziekte of eenzaamheid.
Met andere woorden: wordt groot, je bent geen huil-baby meer, stap uit je droom-wereld en ontwikkel ruggegraat. Gedraag je als een verantwoordelijk mens. Jij bent belangrijk en gewenst en nodig. Het is te laat om nog een beetje rond te dwalen en te wachten of iemand iets eens zal doen. Eens is nu en die iemand ben jij!"
Maar ik kan er naast zitten! :-)

* Vrij naar een korte tekst die ik vond op internet.